„Postanowił wrócić tylko na dwa miesiące, dla uregulowania spraw spadkowych. Potem w Wiedniu zrzuci krepę i sprowadzi Kleo. Wyjadą. Dokąd Może do Szkocji. Wynajmą sobie opuszczony zamek. W Szkocji są średniowieczne zamki w dobrym stanie. Będą hodować egzotyczne rośliny, założą oranżerię —
Belgrad, październik, po Salonie Jesiennym
Poznałem ich Cybisa, obejrzałem ich rzeźby abstrakcyjne, chodzę do ich Klubu Dziennikarzy, mieszkam w ich „Bristolu". Gdybym został jeszcze parę tygodni, stałbym się tu popularną postacią; bywałbym na premierach i sporo osób miałoby do mnie ważną sprawę. Czy to nie znaczy, że trzeba wyjeżdżać Z chwilą gdy obce miasto prze
staje być obce, zaczyna w nim grozić niebezpieczeństwo pozornej egsystencji. Wolę tego uniknąć, zachować pierwszy smak obcości. Czy po to tu przyjechałem, żeby stać się znajomym z widzenia Wczoraj pewien dziennikarz zdziwił się na mój widok — Ach, więc pan jeszcze nie wyjechał — Niedobrze, niedobrze. Zdaje się, że już coś straciłem. Przez te dni wyparowała ze mnie naiwna wizja Belgradu. Przeszklone wieżowce śródmieścia i hotel „Metropol" z rzędami zaparkowanych samochodów utrwalają mi nową kliszę miasta, które wtedy, dawniej, rozkładało się przede mną jak wschodni dywanik. Gdzie moje ałw i bałk... Może na tych płótnach Jesiennego Salonu W cocktailach i whisky, które się podaje na przyjęciach Parę dni temu na ulicy ze Svetą Lukićem; nagle złapałem go za rękę. Idzie ku nam starzec z zakręconymi wąsami i na głowie ma taką czarną czapkę... krymkę... chyba coś podobnego do fezu, i trzewiki dziwne w kształcie ciżm, też jakby skądsiś znajome... Nareszcie! Więc nie wszystko przepadło, co za ulga. Więc gdzieś na nie obrębionych krawędziach przetrwało tu moje dzieciństwo — ja, mój sorbet i stare fotografie z tygodników, których dotykałem lepkimi palcami — to dobrze, to bardzo dobrze, że istnieją te frędzle postępu i dzięki nim nie wszystko, nie od razu. Cóż to szkodzi W Kosmos w skafandrze, zgoda. Ale czy na ulicy od czasu do czasu nie można by w fezie albo w konfederatce Wiem, przeszłości nie da się zatrzymać. Ale te supełki dla pamięci, komu to przeszkadza“(9)