„lekcji. Informacja w nich zawarta jest podwójna — sekwencja występujących w nich związków (cząsteczek) jest pierwotna i przypomina genotyp, zaś ich przestrzenna konfiguracja jest wtórna i przypomina fenotyp. Tak więc, już na poziomie makrocząsteczek możemy obserwować zalążki znanego w biologii zjawiska polegającego na tym, że ontogeneza (powstanie indywidualnego osobnika) jest skróconym powtórzeniem filogenezy (powstanie całego gatunku).
Kwasy nukleinowe
Proste w swej budowie kwasy nukleinowe — będące pochodną zaledwie kilku zasad purynowych i pirymidynowy ch, dwóch cukrów i kwasu fosforowego — okazały się mniej zmienne, a tym samym bardziej ograniczone w procesach ewolucyjnych niż białka, złożone przecież z dwudziestu kilku aminokwasów. Te zaś nie tylko powstawały na podstawie struktury kwasów nukleinowych, ale same, na drodze enzymatycznej, przyczyniały się do szybszej replikacji właśnie kwasów nukleinowych. Do dzisiaj proces ten powtarza się przy replikacji wirusów (będących kwasami nukleinowymi) z chwilą zakażenia przez nie komórek.
Już na samym początku ewolucji organizmów pojawił się trzynukleotydowy kod genetyczny, programujący powstawanie białek o odpowiadającej im strukturze. Ich współdziałanie uzyskało nowy wymiar z chwilą powstania z prostych związków tłuszczowych błon, zamykających pewną część przyrody. Dzięki utworzeniu się tej prymitywnej błony plazma tycznej, powstające białka i kwasy nukleinowe przestały być swobodnie rozpraszane w środowisku. Mogły one ulec dalszej ewolucji strukturalnej w stosunku do otoczenia. Współcześnie obserwujemy takie właśnie twory, jako mykoplazmy, czyli pasożyty bakteriopodobne o rozmiarach 0,3 urn, żyjące w sąsiedztwie komórek roślinnych i zwierzęcych. Dzięki swemu aparatowi nukleinowemu organizmy te mogą syntetyzować zaledwie kilkaset różnych białek, ale pozwala im to już żyć samodzielnie.“(6)